کانادا یک فدراسیون متشکل از ده استان و سه قلمرو است. به نوبه خود، این ممکن است به چهار منطقه اصلی تقسیم شود: غرب کانادا، کانادا مرکزی، آتلانتیک کانادا، و کانادا شمالی (شرق کانادا به کانال مرکزی کانادا و آتلانتیک کانادا اشاره می کند). استان ها دارای استقلال بیشتر نسبت به سرزمین هستند، مسئولیت برنامه های اجتماعی مانند مراقبت های بهداشتی، آموزش و پرورش و رفاه را دارند. [194] با هم، استان ها درآمد بیشتری از دولت فدرال، ساختار تقریبا منحصر به فرد در میان فدراسیون های جهان جمع آوری می کنند. دولت فدرال با استفاده از توانایی های هزینه های خود می تواند سیاست های ملی در مناطق استانی مانند قانون بهداشت کانادا را آغاز کند؛ استان ها می توانند از این موارد خودداری کنند، اما به ندرت این کار را در عمل انجام می دهند. پرداخت های برابری توسط دولت فدرال برای اطمینان از استانداردهای منطقی یکسان خدمات و مالیات بین استان های ثروتمند و فقیر نگهداری می شود. [195] تفاوت اصلی بین استان و قلمرو کانادایی این است که استانها قدرت و اقتدار خود را از قانون اساسی (1867) (که قبلا قانون آمریکای شمالی در سال 1867 نامیده می شود) دریافت می کنند، در حالی که دولت های ارضی دارای اختیارات مجلس کانادا هستند. قدرت از قانون قانون اساسی میان دولت کانادا (دولت فدرال) و دولت های استانی به طور انحصاری تمرین می کند. تغییر در تقسیم قدرت بین دولت فدرال و ولایات نیاز به یک اصلاحیه قانون اساسی دارد، در حالی که تغییرات مشابهی که بر سرزمین ها تاثیر می گذارد، می تواند به طور یک جانبه توسط پارلمان کانادا یا دولت انجام شود. [196]
فرهنگ کانادا...ما را در سایت فرهنگ کانادا دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 88